Θανατηφόρα reality παιχνίδια

Μαζί με τον παγκόσμιο παροξυσμό για τα reality τηλεπαιχνίδια, είχε γίνει δημοφιλές και ένα είδος ταινιών θρίλερ, παλιό σαν ιδέα, με θέμα την αλληλεπίδραση ανθρώπων κλεισμένων σε ένα μικρό μέρος, συνήθως χωρίς τη θέλησή τους.

Στα reality τηλεπαιχνίδια, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων δηλώνει συμμετοχή, αφού έχει δει την απαραίτητη διαφήμιση στην τηλεόραση. Παρακινούνται ή αποτρέπονται από συγγενείς και φίλους και ο σκοπός που το κάνουν είναι για να βγει η φάτσα τους στο γυαλί και να κερδίσουν κάποιο χρηματικό ποσό. Αυτοί που επιλέγονται, κατοικούν όλοι μαζί μέσα σε ένα σπίτι. Γνωρίζονται, αλληλεπιδρούν, συμπαθούν ή όχι ο ένας τον άλλον, και σκοπός είναι να είναι αρεστοί από τους συμπαίκτες τους, για να μην πάρουν ψήφο αποχώρησης.

Στα θρίλερ που θυμίζουν τα reality τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι…

Η ταινία σταθμός είναι «ο άγγελος εξολοθρευτής» του Louis Bunuel (1962). Μία ομάδα ευγενών έχουν συγκεντρωθεί σε ένα σπίτι για μία γιορτή. Είναι όλοι καλοντυμένοι και έχουν πολύ καλούς τρόπους. Για κάποιο λόγο, δεν είναι δυνατό να βγει κανείς από το σπίτι, με αποτέλεσμα να γνωριστούν καλύτερα και να τους δει ο θεατής με άλλο μάτι.

Ενδιαφέρουσα είναι επίσης «ο κύβος» (Τhe cube, 1997), καθώς και οι δύο του συνέχειες (Hypercube-2002, Cube zero, 2004). Καμιά δεκαριά άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, έχουν κλειστεί εν αγνοία τους σε ένα τεράστιο οικοδόμημα, κυβικού σχήματος, που χωρίζεται σε αναρίθμητα δωμάτια, επίσης κυβικά. Κάθε δωμάτιο-κύβος έχει 6 εξόδους, μία σε κάθε του πλευρά. Μόνο μία έξοδος όμως είναι ασφαλής. Οι άλλες επιφυλάσσουν πολλές «κυβικές» και μοιραίες παγίδες…Θα κυριευθούν από την επιθυμία να είναι οι μόνοι που θα βγουν ζωντανοί από εκεί μέσα και ξαφνικά ο κύβος δεν είναι το μόνο που φοβούνται…

Η νεανική ταινία «η τρύπα» (Τhe hole, 2001) διαδραματίζεται σε μία επαρχιακή πόλη κάπου στις ΗΠΑ. 4 έφηβοι αποφασίζουν να κλειστούν σε μία τρύπα κάτω από το έδαφος, ειδικά διαμορφωμένη για στρατιωτικούς. Στην αρχή καλοπερνάνε, αλλά μετά βλέπουν ότι δεν ταιριάζουν, ότι βαρέθηκαν και ότι δε θέλουν να ανησυχήσουν τους γονείς τους. Η πόρτα όμως δεν ανοίγει και αναγκάζονται να μείνουν εκεί πεινασμένοι και αγανακτισμένοι.

Στην γερμανική ταινία «το πείραμα» (Das Εxperiment, 2001) 20 άνθρωποι διαβάζουν μια αγγελία για ένα ψυχολογικό πείραμα. Τα λεφτά είναι καλά για έναν άνεργο, με αποτέλεσμα να μαζευτούν 20 άνθρωποι που δεν έχουν πολλά να χάσουνε. Σύμφωνα με το πείραμα, οι 10 από τους 20 θα είναι φυλακισμένοι και οι άλλοι 10 θα είναι οι φύλακες. Στην αρχή είναι σαν παιχνίδι, αλλά όσο περνάν οι μέρες, οι φύλακες αποκτούν πραγματική συμπεριφορά φυλάκων και θέτουν σκληρές τιμωρίες. Αν και το πείραμα είναι επιβλεπόμενο, γρήγορα η κατάσταση γίνεται εκτός ελέγχου.

Στην ταινία «reality θανάτου» (House of 9, 2005), ένας άνθρωπος μαζεύει 9 ανθρώπους σε ένα πολυτελές σπίτι και τους ανακοινώνει ότι συμμετέχουν σε ένα παιχνίδι με μοναδικό θεατή αυτόν, Νικητής θα είναι αυτός που θα βγει από το σπίτι ζωντανός. Τους προμηθεύει με ένα όπλο και τους παρέχει ελάχιστο φαγητό. Βλέπουν όμως ότι, όταν κάποιος σκοτώνεται, το φαγητό τους αυξάνεται, με αποτέλεσμα να τους κυριέψει η λαιμαργία για φαγητό και για αίμα…

Στο «Σε βλέπω ξανά» (Saw 2, 2005), ο αγαπημένος Jigsaw μαζεύει πρώην κατάδικους σε ένα σπίτι από τους τοίχους του οποίου βγαίνει ένα θανατηφόρο αέριο, το οποίο θα τους σκοτώσει όλους. Υπάρχουν ενέσεις με αντίδοτα, τις οποίες για να πιάσουν χρειάζεται να βλάψουν τους εαυτούς τους.

Η ιαπωνική Battle Royale του 2002 διαδραματίζεται στην Ιαπωνία του μέλλοντος όπου οι μαθητές έχουν πάρει την εξουσία στα χέρια τους με τη δύναμη των όπλων. Μια ομάδα αναλαμβάνει να πάρει μέτρα για την κατάσταση και μαζεύει μία Β’ Λυκείου το μήνα σε ένα ερημικό νησί και βάζει τους μαθητές να σκοτωθούν μεταξύ τους. Τα παιδιά προμηθεύονται με όπλα και ξεκινάνε ένα απάνθρωπο ανθρωποκυνηγητό.

Εκτός από εμπνευσμένες, οι παραπάνω ταινίες είναι και καταπληκτικές.