Αν θελήσει κανείς να χωρίσει τις τηλεοπτικές σειρές σε δύο κατηγορίες, ένας εύκολος τρόπος είναι να το κάνει με βάση το αν το βασικό πλατώ είναι ένας επαγγελματικός χώρος ή όχι.

Κάπως έτσι, σειρές όπως το Lost, το Prison Break, το Desperate Housewives, το Gossip Girl, το Sex and the City, το How I met your mother και το Friends, μαζί με τις περισσότερες φαντάζομαι sci fi, ανήκουν σίγουρα στην δεύτερη κατηγορία. Ενώ το Grey’s Anatomy, το 30 rock, το Mad Men, το ER και οι περισσότερες αστυνομικές ανήκουν σχεδόν στάνταρ στην πρώτη.

Αυτές οι τελευταίες είναι οι σειρές του 8ωρου (και της υπερωρίας). Διαδραματίζονται στο μεγαλύτερό τους μέρος σε έναν χώρο εργασίας. Οι πρωταγωνιστές είναι πιο πολύ εργαζόμενοι παρά άνθρωποι. Είναι γιατροί, διαφημιστές. Όχι μητέρες ή άνθρωποι που αναζητούν τον έρωτα. Η ζωή τους και η σειρά περιστρέφεται γύρω από τη δουλειά τους.

Οι άλλες είναι οι σειρές που όσοι δεν τις βλέπουνε, λένε: “μα καλά, αυτοί δε δουλεύουνε ποτέ; Δεν είναι αληθοφανής σειρά…”.

Και οι δυο κατηγορίες αποτελούνται από αξιόλογες, δημοφιλείς σειρές.

Οι σειρές της δεύτερης κατηγορίας είναι άρτος και θεάματα. Μέσα από μια ωραία υπόθεση, είναι ταυτόχρονα διασκεδαστικές και ευχάριστες. Άκρως χαλαρωτικές. Δείχνουν προβληματισμούς ή μυστήριο, αγωνία ή γέλιο, μέσα σε ένα cozy σαλόνι, σε ένα trendy bar, σε ένα ειδυλλιακό προάστιο ή ένα εξωτικό νησί. Οι ήρωες είναι καλοντυμένοι, ξεκούραστοι και μπορεί κανείς να χαζέψει την τελευταία λέξη της μόδας και της διακόσμησης ή ένα πανέμορφο φυσικό τοπίο. Παράλληλα λοιπόν με την υπόθεση, ο θεατής μπορεί να παρακολουθήσει κάτι όμορφο και χαλαρό. Να ανοίξει το μάτι του.

Οι σειρές της πρώτης κατηγορίας είναι πιο κουραστικές…Ο εργασιακός χώρος, ακόμα και αν είναι καλαίσθητος και απλώνεται στη χώρα του φανταστικού, ε, είναι μια καταπίεση, όπως και να το κάνουμε. Μετά από 8 ώρες δουλειάς, το να δει κανείς μια σειρά που παρακολουθεί το 8ωρο κάποιων ανθρώπων που γυρνάνε κι αυτοί κατάκοποι στο σπίτι, αγγίζει τα όρια του μαζοχισμού.

Είναι όμορφα να βλέπει κανείς ανθρώπους που δε δουλεύουνε. Ή όταν σχολάνε. Ή στο σαββατοκύριακο και τις διακοπές τους.

Σίγουρα, το Mad Men είναι τόσο συγκλονιστικό όσο όλοι λένε. Kαι το 30 rock είναι απίστευτα αστείο και έξυπνο και στάνταρ αξίζει τις βραβεύσεις του. Ανήκουν όμως σε αυτήν την δύσκολη και καταπιεστική κατηγορία των σειρών που δεν ξεκουράζουν.

Σε αντίθεση με π.χ το Lost, που μπορεί να σου ανοίγει τη μύτη από την αγωνία, σου ανοίγει όμως και το μάτι, που χάνεται μέσα στο πράσινο της Χαβάης.