Είχα να το λέω: “Δεν έχω κοιμηθεί ποτέ σε ταινία και δεν έχω παρατήσει βιβλίο”. Ως πιτσιρίκι, όταν όλοι γύρω μου κοιμόντουσαν, εγώ έβλεπα την ταινία μέχρι τέλους.
Φτάνει όμως κάποια στιγμή αναπόφευκτα που, ακόμα και τον πιο πιστό ταινιάκια θα τον πάρει ο Μορφέας στην γλυκειά αγκαλιά του, πριν τελειώσει η ταινία. Και όχι δεν θα φταίει ούτε η ηλικία, ούτε η κούραση. Θα φταίει η ταινία.
Ακολουθεί μια λίστα που ελπίζω να μην χρειαστεί να ανανεώσω. Μια λίστα με ταινίες αδιάφορες, βαρετές ή αργές, ή απλά αδικημένες από εξωτερικές συνθήκες. Η νύστα και η κούραση δε συμμετέχουν στη λίστα μου. Άλλωστε ποτέ δεν έχω κοιμηθεί σε ταινία επειδή νύσταζα.
Μπορείτε αν θέλετε να συμμετάσχετε με σχόλιο ή στο blog σας, καταγράφοντας τις ταινίες που απορρίψατε στον ύπνο σας.
Σημείωση: μέχρι στιγμής, δεν έχω κοιμηθεί ποτέ στο σινεμά.
Koιτάξτε και αυτό (τροφή για σκέψη): Downloaded cinema: το φαινόμενο των ’00s
1. Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ
Αποκοιμήθηκα στο τελευταίο 15λεπτο. Εκεί που η Πέτρα κλαίει με λυγμούς. Ανά 2 λεπτά, λέει κάτι. Μιας και ήταν η πρώτη ταινία που με πήρε ο ύπνος, δεν ήθελα να τη χάσω πάραυτα. Έτσι, όταν η Πέτρα μίλαγε, η Wonder άνοιγε τα μάτια της, έκανε rewind την βιντεοκασέτα, διάβαζε τους υπότιτλους, δεν καταλάβαινε τίποτα και ξανακοιμότανε. (2003)
2. Alien vs Predator
Οh my. Έκλεισα τα μάτια μου απογοητευμένη στο 20ό περίπου λεπτό. Ο ύπνος ήταν βαρύς και χωρίς τύψεις. (2004)
3. The League of extraordinary gentlemen
H πλάκα είναι ότι το συγκεκριμένο ήθελα πολύ να το δω. Το κατέβασα μες στην χαρά, αλλά βλέποντάς το, δεν άργησα να καταλάβω ότι δεν την παλεύω. Δεν ήτανε καν αργά. (2004)
4. Τhe Fountain
Περίμενα κάτι άλλο από τον σκηνοθέτη του Requiem. Παρόλο που τα μάτια μου έκλειναν, την ταινία την είδα ολόκληρη και της έδωσα την πρέπουσα σημασία. Αλλά η υπνηλία μου δήλωσε σαφώς ότι δεν ήτανε του γούστου μου. (2007)
5. Τhe Brothers Bloom
Μεγάλη πατάτα. Εδώ σίγουρα δικαιολογούμαι. (2009)
6. Μad Max 3
Δεν ξέρω τι έφταιξε, ίσως ότι είναι αρκετά αργή, ίσως το copy να είχε χαμηλό ήχο, πάντως γλάρωσα λίγο μετά τη μονομαχία στο thunderdome. (2009)
7. Gomorra
Έχασα μόνο τη μέση της ταινίας. Το περίεργο είναι ότι την ταινία την κατάλαβα. Τώρα το ότι δεν την είδα ολόκληρη και άρα δεν την εκτίμησα όπως πρέπει είναι μάλλον άσχετο στην περίπτωση αυτή, μιας και ποτέ δεν κοιμάμαι τυχαία. (2010)
8. Τhirst
Προς το τέλος, όταν άρχισα να γλαρώνω, έκλεισα και την τηλεόραση. And that was it. Ίσως στο συγκεκριμένο κάποια στιγμή να δώσω άλλη μία ευκαιρία. (2010)
Το να κοιμηθεί κάποιος σε μια ταινία ΔΕΝ σημαίνει απαραίτητα πως φταίει η ταινία! Έχω κοιμηθεί σε μεταμεσονύχτια προβολή (:P) του 12 ΠΙΘΗΚΟΙ και νόμιζα πως πρόκειται για βλακεία μέχρι που το είδα κανονικά κι έπαθα πλάκα… Γενικά όσες φορές κοιμήθηκα (10+ φορές
) βλέποντας ταινία ήταν επειδή νύσταζα… Ακόμα και όταν ήταν κακή η ταινία, πάλι η κούραση έφταιγε για τον ύπνο και όχι η ταινία… Αν δεν ήμουν κουρασμένος απλά θα έκλεινα το dvd ή θα έφευγα απ΄την αίθουσα, δε θα κοιμόμουν… Με άλλα λόγια δε θεωρώ την υπνηλία μου μονάδα μέτρησης της ποιότητας μιας ταινίας.
By: bauer24 on January 14, 2010
at 7:55 pm
όχι το fountain όχι…όχι όχι όχι όχι όχι:P
εννοείτε ότι δεν δικαιολόγησε για το Τhe Brothers Bloom:P
και ελπίζω να έχεις άδικο και για το Τhirst.
εγώ μονο στο Braveheart έχω κοιμηθεί 3 φορες…αλλα δυστυχώς δεν διάβασα τα σημάδια και τελικά το είδα.
By: lt.aldo raine on January 14, 2010
at 8:45 pm
Για μένα φταίει η ταινία (βαρετή ή αργή, αλλά όχι κακή σε ποιότητα…), μιας και στις παραπάνω 7 περιπτώσεις ΔΕΝ νύσταζα.
Για το Thirst έχω μάλλον άδικο. Μου έδωσε καλά δείγματα. Αλλά ήταν η κόπια μάπα.
Mε το Braveheart μου θύμισες την εμπειρία μου με το Gladiator. Το έχω προσπαθήσει 3 φορές επίσης, και δεν το έχω δει καμία. Αλλά δεν αποκοιμήθηκα.
By: Wonder on January 14, 2010
at 9:10 pm
Α καλά εγώ πλέον κάθε Παρασκευή και Σάββατο βάζω να δω ταινία και κοιμάμαι στο δεκάλεπτο
Μετά τη συνεχίζω το πρωί!
Στο σινεμά έχω κοιμηθεί στο Ξαναναλυσέ το και στο Ζορρό πιο μικρή και σε πολύ νυχτερινές προβολές! Δεν τις ξαναείδα ποτέ. Η πιο πρόσφατη που κοιμήθηκα από βαρεμάρα ήταν το In the Electric Mist!
By: Annie Hall on January 14, 2010
at 9:15 pm
Έχω κοιμηθεί σε άπειρες! είδικά όταν ήμουν φαντάρος δεν υπήρχε ταινία που να μην είχα κλέισει τα μάτια μου. Όπως και η Annie συχνά το έκανα σύστημα, κάποτε για 2 εβδομάδες έβλεπα τη Lara Croft. 10 λεπτά κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που τους νυστάζει το γυαλί. Πολύ συχνά μικρός ξυπνούσα μέσα στη νύχτα για να κλείσω την tv ή την άφηνα να παίζει ως το πρωι (μετά ανακάλυψα χρονοδιακόπτη). Αν ξαπλώσω χωρίς tv νομίζω ότι δεν θα κοιμηθώ ποτέ.
Σοβαρά τώρα είναι κακό, μετά πρέπει να ξαναδώ την ταινία αλλά το έχω πάθει πολλές φορές και συμφωνώ ότι δεν φταίει απαραίτητα η ταινία, αν και υπάρχουν μερικές που όσο κουρασμένος και να είσαι δεν κοιμάσαι με τίποτα. π.χ. Fountain
Και φυσικά έχω ρίξει τρελούς ύπνους και μέσα σε αίθουσα.
By: zamuc on January 14, 2010
at 10:22 pm
Αν στην περίπτωσή σου φταίει η ταινία και δεν παίζει κανένα ρόλο και η κούραση, τότε κάθε φορά που θα προσπαθείς να δεις μία από αυτές τις ταινίες, θα σε παίρνει ο ύπνος… έτσι δεν είναι;
By: bauer24 on January 14, 2010
at 11:02 pm
Aπό τις παραπάνω 7 ταινίες μόνο το Thirst θα προσπαθήσω να ξαναδώ και θα κάνω update τότε.
ΜΜμμμ, μάλλον μόνο στη δική μου περίπτωση φταίει η ταινία….(?) Μα αλήθεια τώρα, δεν υπάρχει ταινία που να σας έχει προκαλέσει υπνηλία; Γλάρωμα; Νύστα; Βαρεμάρα;;;
Ταρκόφσκι ίσως;
By: Wonder on January 15, 2010
at 8:28 am
Βεβαίως και σαφέστατα!!!
Απλά λέω πως δεν είναι κανόνας… δεν φταίει απαραίτητα η ταινία που κοιμήθηκα… Πολλές φορές φταίει και η κούραση… Και μιας και είπες Ταρκόφσκι… βαρέθηκα τη ζωή μου με το Stalker, αλλά δεν κοιμήθηκα… Να το ξαναδώ; Απο+κλείεται.
Επίσης η χειρότερή μου ταινία είναι το 8 1/2… εκεί κι αν δεν βαρέθηκα (πάλι δεν κοιμήθηκα, απλά παρακαλούσα να τελειώσει)!!! Γενικά, οι ταινίες που “μισώ” περισσότερο είναι αυτές που θεωρούνται “αριστουργήματα” απ΄τους “ειδικούς” κι όταν τις βλέπω βαριέμαι τη ζωή μου…
By: bauer24 on January 15, 2010
at 10:02 am
Γενικά, οι ταινίες που “μισώ” περισσότερο είναι αυτές που θεωρούνται “αριστουργήματα” απ΄τους “ειδικούς” κι όταν τις βλέπω βαριέμαι τη ζωή μου…
Omg, αυτό ξαναπές το. Ταρκόφσκι, Φασμπίντερ και κάτι αρχαίοι Ιταλοί μου προκαλούνε απίστευτη ανία και κούραση (αλλά δεν κοιμάμαι, απλά τους αποφεύγω έκτοτε). Με τον Ταρκόφσκι δε, είχα κάνει την εξής τρανή βλακεία. Είχα πάει σε αφιέρωμα στο ΑΣΤΡΟΝ το 2001 ή 2. Είδα 3 ταινίες του στη σειρά. Η εμπειρία ήταν δύσκολη!
Επίσης, έχω να πω ανάλογα και χειρότερα για τη Συνεκδοχή της Νέας Υόρκης. Άρεσε πάρα πολύ στους κριτικούς. Εμένα μου φάνηκε επιτηδευμένη βλακεία, μες στην αμερικανίστικη αηδιολαγνεία. Όχι απλά βαρέθηκα την ζωή μου, αηδίαζα σε κάθε λεπτό!
By: Wonder on January 15, 2010
at 10:11 am
Πείτε ότι θέλετε για Ρώσους, Δανούς σκηνοθέτες και λοιπά αλλά όχι για τους αρχαίους Ιταλούς :Ρ Τους έχω μεγάλη συμπάθεια αν και δεν έχω δει τα πάντα. Υπερβολικά πολύ βαρέθηκα στα Πάθη του Χριστού. Δεν κοιμήθηκα αλλά ψιλογλάρωσα! Κοιμάμαι πάντα επίσης στα spaghetti western. Είναι πιο αργά κι απ΄το replay, με ζέστη και σκόνη σαν καλοκαιρινό μεσημέρι. Κλείνω για πεντάλεπτα τα μάτια μου, τα ανοίγω(συνήθως δεν έχει μιλήσει κανείς ακόμη), βλέπω λίγο, ξανακοιμάμαι. Έτσι έχω μάθει να τα βλέπω και περνάω καλά
By: Annie Hall on January 15, 2010
at 12:23 pm
Aχ, όχι για Δανούς…μη. Δεν είναι για ύπνο, μη.
το feeling που μου περιγράφεις μου θύμησε την κιν/ική μου εμπειρία στο Gabrielle του Patrice Chéreau (μετά το intimacy το περίμενα σαν τρελή). Ανά 2 λεπτά ήθελα να τσεκάρω την μπάρα του vlc για να δω σε ποιο λεπτό είμαι (και πόσο θα διαρκέσει ακόμα αυτή η κόλαση). … Αλλά ήμουν σινεμά. Και δεν είχα ιδέα πόσο θα κρατήσει ακόμα…Και επίσης δεν έχω μάθει να βλέπω ταινίες έτσι. Και δεν περνάω καλά. Αλλά θα το ήθελα πολύ!!
By: Wonder on January 15, 2010
at 1:14 pm
ταινίες των Ταρκόφσκι Φασμπίντερ δεν είναι αριστουργήματα επειδή αρέσουν στους “”ειδικούς”"…
και αυτή είναι η περίπτωση που επιβεβαιώνεται πως υπάρχει αντικειμενικότητα στην τέχνη.
το άλλο που με αρέσει είναι ότι κατηγορείται τους “”ειδικούς”"… ψευτοκουλτουριάρηδες κτλ… επειδή σνομπάρουν τις εμπορικές…ενώ και εσείς το ίδιο κάνετε.
By: lt.aldo raine on January 15, 2010
at 8:17 pm
καλέ δεν τις σνομπάρω! Προσπαθώ με νύχια και με δόντια να τις δω! Επίσης, δεν τις έκραξα όλες. Και από τις δυο κατηγορίες (εμπορικές και “δύσκολες”) μου αρέσει ίδιο ποσοστό ταινιών. Τον Ταρκόφσκι και τον Φασμπίντερ δεν τους μπορώ. Και κάποιους ιταλούς. Όχι όλους τους ευρωπαίους σκηνοθέτες όμως!
By: Wonder on January 15, 2010
at 8:47 pm
1. Aldo ότι να’ναι όμως…!!! Που την είδες την επιβεβαίωση πως υπάρχει αντικειμενικότητα δεν καταλαβαίνω!!!
2. “το άλλο που με αρέσει είναι ότι κατηγορείται τους “”ειδικούς””… ψευτοκουλτουριάρηδες κτλ… επειδή σνομπάρουν τις εμπορικές…ενώ και εσείς το ίδιο κάνετε.”
Αυτό σε ποιο όνειρο το είδες πάλι;!;!: :/
By: bauer24 on January 16, 2010
at 9:52 am
Telika den mas eipes, to eides olokliro to thirst?:-D
K an nai ti exeis na peis….
M fanike fotografika apsogi,sti mesi tis tainias ekane ligo koilitsa alla meta estrose k to ksanagamise sto telos ligo(klasika)
By: Dreyk the pirate. on December 10, 2010
at 9:12 am
Τσου, δεν το είδα μέχρι το τέλος…κοιμήθηκα
By: Wonder on December 10, 2010
at 6:10 pm