Posted by: Wonder | June 20, 2008

Τα μαύρα φεγγάρια του Έρωτα

Ένα ζευγάρι ζει τον απόλυτο έρωτα. Δίνουν τα πάντα ο ένας στον άλλο. Αγαπιούνται με όλη τη δύναμη του μυαλού και του σώματός τους. Το πάθος τους ωθεί σε πράξεις και σε λόγια που δεν περίμεναν ποτέ να πουν. Το sex είναι τόσο έντονο που τους αρρωσταίνει. Τους κάνει κακούς, αλύπητους. Η αφοσίωση που δείχνουν τους κάνει να ανακαλύψουν τα όριά τους. Να γνωρίσουν τους πιο ακραίουςεαυτούς τους και να τους σιχαθούν.

Στο sex είναι και οι δύο πρόθυμοι να δοκιμάσουν, να πειραματιστούν, να γευτούν νέες απολαύσεις και τιμωρίες. Όχι από περιέργια βέβαια. Αλλά μέσα στην παραφροσύνη του μοιραίου τους έρωτα. Η ζωή τους είναι πλήρως εξαρτημένη από αυτό το ολέθριο σεξουαλικό πάθος, το οποίο κατακλύζει την συμβίωση και την καθημερινότητά τους. Ο σαδισμός του δε μένει μόνο στο κρεβάτι και αυτή γίνεται ένα με την απόλυτη υποταγή της.

Ο Oscar (Peter Coyote) διηγείται την ανατριχιαστικά θλιβερή και χοντροκομένη ιστορία του με την Μimi (Emmanuelle Seigner) σε έναν ντροπαλό άγγλο, τον Nigel (Hugh Grant). Toν σοκάρει και τον αηδιάζει, λέγοντάς του λεπτομέρειες που δε λες, παρά μόνο για να απαλύνεις τον δικό σου πόνο, μεταβιβάζοντάς τον αλλού. Ο Nigel νιώθει τρόμο σε κάθε λεπτό της έντονης αυτής αφήγησης. Προσβάλλεται από την επιθετική γλώσσα του Oscar. Αλλά μαγνητίζεται. Βλέπει σε τι βάθη μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν είναι αντισυμβατικός στην ζωή και στο sex του. Αλλά και τι μαύρα φεγγάρια μπορεί να περάσει ένα ζευγάρι, όταν κάνει την αγάπη του μίσος και εκδίκηση.

Γιατί όταν δεις τα όριά σου, πόσο μάλλον όταν τα περνάς, φοβάσαι τον εαυτό σου. Καταλήγεις να τον σιχαίνεσαι. Και να μισείς τον άνθρωπο που σου έδειξε αυτόν τον δρόμο. Που σε οδήγησε στην ολική καταστροφή του μυαλού και στο ρήμαγμα του κορμιού σου.

Αλλά αυτό είναι κάτι που ένας απλός, συμβατικός άνθρωπος σαν τον Nigel δεν καταλαβαίνει. Εντυπωσιάζεται από την ένταση του sex και των συναισθημάτων. Από την περιπλοκότητα του ζευγαριού που έχει απέναντί του. Ο Polanski καταφέρνει να δείξει την αντίθεση των δύο κόσμων, αντιπαραβάλλοντας τον Oscar και τη Mimi, με τον Nigel και τη γυναίκα του (Kristin Scott Thomas). Δείχνει πόσο δύσκολο είναι για τους μεν να αλλάξουν πορεία και για τους δε να μη σαγηνευτούν από αυτή. Και με την κινηματογραφική αφήγηση να πηδάει από το παρελθόν στο παρόν, δείχνει πώς οι πράξεις του χτες αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια στο σήμερα.

Advertisements

Responses

  1. Kai pou les,
    me epiase mia friki edw mesa (stratos gar) kai ksekinisa to bookworming
    kai panw pou teleiwna to “Arwma” kai mou eipan oti uparxei kai tainia, ena filaraki mou teleiwne to “Maura feggaria tou Erwta” epeidi latreue tin tainia!!!

    katafera na tin brw alla den prolaba na tin dw (kamia apo tis 2)…
    mallon 8a prospa8isw na diabasw prwta to book…
    einai toso kali/dunati oso exw akousei etsi?

  2. Ισχύει, ναι…είναι πολύ δυνατό το συναίσθημα που βγάζει και δεν είναι ποτέ και σε καμία περίπτωση θετικό ή ευχάριστο…

  3. Η διαστροφή σε όλο της το μεγαλείο.Τόσο το βιβλίο του Πασκάλ Μπρύκνερ όσο και ταινία του Ρομάν Πολάνσκι,σκιαγραφούν τα ακραία εκείνα συναισθήματα που βιώνει κανείς στον παράφορο έρωτα.Πολύ δυνατό έργο,λογοτεχνικό και κινηματογραφικό,για γερά στομάχια, που δεν αφήνει ασυγκίνητο ακόμη και το πιο ανυποψίαστο κοινό.

  4. Aφού είδα την ταινία, διάβασα και το βιβλίο, το οποίο είναι λέξη προς λέξη, γραμμή προς γραμμή, σελίδα τη σελίδα, απανωτές λεκτικές σφαλιάρες. Πολύ δυνατή γραφή, απίστευτες περιγραφές, σκληρή αγάπη.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: